Aandacht herkennen

Terwijl je dit leest

Rust hoort bij het werk als de oogleden bij de ogen

Waar ben je met je aandacht?
In de computer?
Ben je bewust van je lichaam? Hoe je ogen zich voelen en je gezicht?
Welke gedachten gaan er door je heen?
Hoe is je ademhaling?

Stop eens even met lezen? En richt je aandacht eens op je adem.

Is deze rustig, oppervlakkig, hakkerig, makkelijk?
Doe je mond een beetje open en adem twee of drie keer door je mond diep in je buik. Doe je mond weer dicht en adem nu rustig twee of drie keer door je neus.

Lees nu opnieuw die dichtregel van Tagore.

Hoe is je aandacht nu? Dezelfde kwaliteit, op dezelfde plaats? Hoe voelen je ogen nu aan en je gezicht? En hoe ‘ervaar’ je je gedachtestroom nu?

We zijn gewend en erg goed getraind om onze aandacht te ‘plaatsen’ in datgene wat we waarnemen. Onze kleuterjuf leerde ons dat al: Kijk naar mij, kindjes, luister naar mij (en niet naar jezelf als eerste!) dan komt het allemaal goed. We verliezen dan de ‘totaliteit’ van onze waarnemen en zijn niet ‘thuis’ in onszelf. Wellicht heb je gemerkt door deze kleine oefening, dat er een (subtiel) verschil is in je waarneming nadat je je aandacht terug hebt ‘getrokken’ in jezelf. Onze ademhaling is een bijzonder instrument in het trainen van Aandacht en vooral om je aandacht als het ware weer ‘thuis’ te laten komen. En.. wellicht zou je Aandacht het voertuig kunnen noemen waarmee je je levensenergie kunt richten op datgene wat voor jou waarde en betekenis heeft, in plaats het te laten ‘trekken’ naar datgene wat je aandacht ‘vangt’.